Ponownie zwyciężyła w konkurencji jedynek na 200 metrów (przed Idem i Évą Dónusz z Węgier) i na 500 metrów (przed Katrin Borchert reprezentującą Australię i Idem), a na 1000 metrów zdobyła srebrny medal (za Idem, a przed Borchert) na mistrzostwach świata w 1998 w Segedynie.
Zdobyła cztery medale na mistrzostwach świata w 1999 w Mediolanie: złote w wyścigach jedynek na 200 metrów, 500 metrów (oba razy przez Idem i Kőbán) i 19000 metrów (przed Idem i Katalin Kovács) oraz srebrny w wyścigu dwójek (K-2) na 500 metrów (w parze z Karen Furneaux). W tym roku uzyskała nagrodę dla najlepszego sportowca Kanady – Lou Marsh Trophy. Na igrzyskach olimpijskich w 2000 w Sydney była chorążym reprezentacji Kanady. Ponownie zdobyła srebrny medal w wyścigu jedynek na 500 metrów, za Idem, a przed Borchert, a także zajęła 5. miejsce w wyścigu dwójek na 500 metrów (razem z Furneaux). Wywalczyła dwa srebrne medale w konkurencji jedynek na mistrzostwach świata w 2002 w Sewilli: na 200 metrów (za Teresą Portelą z Hiszpanii, a przed Polką Elżbietą Urbańczyk) i na 500 metrów (za Idem, a przed Kovács), a w wyścigu jedynek na 1000 metrów zajęła 5. miejsce.