Carroll (1988) odróżniał tak szeroko rozumiane antrakozaury od temnospondyli na podstawie cech budowy kręgów, czaszki i kończyn. Zarówno u temnospondyli, jak i antrakozaurów trzon kręgu składał się z dwóch elementów, wokół których zachodziło kostnienie – intercentrum, chroniącego rdzeń kręgowy od dołu, oraz składającego się z dwóch części pleurocentrum osłaniającego rdzeń po bokach. Według Carrolla u większości temnospondyli bardziej rozwinięte było intercentrum, zaś pleurocentrum było niewielkie; u antrakozaurów bardziej rozwinięte było pleurocentrum, zaś intercentrum ulegało zmniejszeniu. Benton (2005) uściśla, że u antrakozaurów (w ścisłym tego słowa rozumieniu, tj. głównie u Embolomeri) intercentrum i pleurocentrum były mniej więcej tych samych rozmiarów; intercentrum było natomiast znacznie mniejsze od pleurocentrum u Seymouriamorpha. Według Pawley (2006) w rzeczywistości u większości temnospondyli rozwinięte było zarówno pleurocentrum jak i intercentrum;