Walter VI z Brienne (ur. ok. 1304, zm. 19 września 1356 pod Poitiers) – francuski szlachcic i krzyżowiec. Syn Waltera V z Brienne i Joanny z Châtillon, hrabia Brienne w Szampanii oraz hrabia Conversano i Lecce w Italii. tytularny książę Aten jako Walter II. W latach 1342–1343 władca Republiki Florenckiej.
Wczesne życie Rodowód mały|Herb Waltera VI z Brienne Początki rodu hrabiów Brienne sięgają X wieku, a za jego pierwszego przedstawiciela uważany jest Engelbert I. Fundatorem potęgi rodu był natomiast Walter I, dzięki któremu od XII wieku hrabiowie Brienne stali się jednym z najznamienitszych rodów hrabstwa Szampanii. Hrabiowie słynęli z uczestnictwa w krucjatach, a także z bardzo aktywnej działalności w Ziemi Świętej przez cały okres XIII wieku. Jeden z przedstawicieli rodu, Jan z Brienne, został królem Jerozolimy (1210–1212) i cesarzem łacińskim (1231– 1237). Przedstawiciele rodu zasłynęli ponadto jako opiekunowie i dobroczyńcy klasztorów i zakonu krzyżackiego w Szampanii. Ojciec Waltera, Walter V, również był dobroczyńcą zakonu na terenie południowej Szampanii - zagwarantował on Krzyżakom z Beauvoir prawo do nabywania na terenie jego hrabstwa.