Podczas walk, które w ciągu następnych kilku lat wstrząsnęły środkowymi Włochami, Walterowi prawdopodobnie powierzono na pewien okres Rieti, tak jak wcześniej Florencję. mały|Robert I Mądry, król Neapolu

Krucjata z lat 1331-1332 Po przedwczesnej śmierci księcia Kalabrii w listopadzie 1328 roku Walter stracił swojego najpotężniejszego zwolennika z dynastii Andegawenów. Z drugiej strony jego śmierć uwolniła Waltera od obowiązku służby wobec księcia, co pozwoliło mu wynieść się do roli przywódcy w realizacji jego największego pragnienia, jakim było odzyskanie księstwa Aten. Plany ekspedycji Waltera znalazły poparcie zarówno u króla Roberta, jak i Filipa z Tarentu. Filip dostrzegł, że zamiary Waltera są zbieżne z jego własnymi planami podboju Cesarstwa Łacińskiego, których nigdy nie porzucił. Z kolei król Neapolu miał nadzieję, że Walter maszerując przez Grecję w drodze do walki z Katalończykami, mógł zapewnić ponowne oddanie despotatu Epiru Andegawenom.

Swojego poparcia udzielił również papież Jan XXII, który wyniósł kampanię do rangi krucjaty.