W 1917 roku został przeklasyfikowany na okręt obrony wybrzeża.
Po zakończeniu wojny „Berlin” znalazł się wśród okrętów, które zezwolono zatrzymać Niemcom w składzie Reichsmarine, stając się najnowszym z jej krążowników. Między 10 czerwca 1921 a 2 lipca 1922 roku był wycofany z czynnej służby. Został poddany niewielkiej modernizacji, podczas której przebudowano mu dziób, zmieniając go na klasyczną wychyloną nieco dłuższą stewę zamiast dziobu taranowego. Od 1922 roku służył jako krążownik szkolny dla kadr marynarki, odbywając liczne rejsy zagraniczne. Pod koniec 1924 roku wyruszył w rejs na Karaiby, docierając m.in. do Hawany. Między wrześniem 1925 a marcem 1926 roku odbył rejs do Ameryki Południowej, przepływając przez kanał Panamski, płynąc wzdłuż zachodniego wybrzeża na południe (odwiedzając m.in. Valparaíso), powracając na Atlantyk Cieśniną Magellana i odwiedzając porty wschodniego wybrzeża. Od 1 grudnia 1927 roku do marca 1929 roku „Berlin” odbył rejs dookoła świata. Po powrocie został wycofany 27 marca 1929 roku z czynnej służby i odstawiony do rezerwy w Kilonii.