W diecie tego gatunku dominują ślimaki, czego dowodem liczne ich szczątki znajdowane w żołądkach. Ponadto częstą zdobyczą ryjówki zwieńczonej padają imagines i larwy chrząszczy, pająki oraz mszyce. Badania z Pirenejów wykazały 28 różnych pokarmów. Przeważały pareczniki, larwy muchówek, Opistopora, ślimaki, chrząszcze i pluskwiaki. Autorzy badania wskazali też podobieństwo do diety ryjówki aksamitnej.
Zagrożenia i ochrona IUCN przyznała jej status gatunku najmniejszej troski. Ostatni raz status gatunku oceniono w 2016, wcześniej taką samą ocenę otrzymał on w 2008 i analogiczną w 1996. Na większości zasięgu swego występowania, z wyjątkiem tylko północnego jego brzegu, ryjówka zwieńczona występuje obficie. Populacja jest stabilna, choć całkowita liczebność nie została poznana. IUCN nie wymienia istotnych zagrożeń dla gatunku, aczkolwiek na skraju zasięgu w Szwajcarii odnotowano spadek liczebności z pozostawieniem jedynie populacji reliktowych wywołany rolnictwem i stosowaniem pestycydów. Szkodliwe związki chemiczne przyjmowane z pokarmem mogą gromadzić się w organizmach ryjówek. Zagrożenie to nie ma jednak charakteru globalnego.
Ryjówkę zwieńczoną obejmuje Załącznik III konwencji berneńskiej. Ponadto jej szeroki zasięg występowania obejmuje liczne tereny objęte ochroną.
Przypisy
Kategoria:Ryjówki Kategoria:Ssaki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1828 roku