Wyróżniało się Arājs Kommando (od nazwiska stojącego na jego czele byłego policjanta Viktorsa Arājsa), podporządkowane SS-Sturmbannführerowi Rudolfowi Langemu z Einsatzkommando 2. Bojówka Arajsa spaliła m.in. w Rydze synagogę, w której schroniło się 300 uchodźców żydowskich z Litwy. thumb|Pogrom w Kownie. Na zdjęciu ukazano mordowanie Żydów w garażach Lietūkisu (27 czerwca 1941) Łotewskie oddziały partyzanckie zostały w drugiej połowie lipca rozbrojone, a część została wcielona do dowodzonej przez Niemców policji.
Estonia, gdzie mieszkało niecałe 5 tys. Żydów, znalazła się pod okupacją później. Tallinn został zajęty dopiero 27 sierpnia 1941 roku. Połowa Żydów, w tym niemal wszyscy zdolni do służby wojskowej mężczyźni ewakuowali się lub polegli w walkach z Niemcami, a także antykomunistyczną partyzantką.
Dowódcy pododdziałów Einsatzgruppen narzekali w raportach na trudności w organizowaniu akcji „samooczyszczających”. Partyzanci uczestniczyli jednak w aresztowaniach Żydów i wykorzystywaniu ich do prac przymusowych. Po wymordowaniu Żydów oddziały te zostały rozbrojone i rozformowane. Część zasiliła dowodzoną przez Niemców estońską policję.