Bitwa pod Tarutino, nazywana też bitwą pod Winkowem – bitwa stoczona w dniu 18 października 1812 roku pod Tarutino, w czasie trwania inwazji na Rosję przez wojska cesarza Napoleona.
Istotną rolę w tej potyczce odegrał polski V Korpus pod dowództwem księcia Józefa Poniatowskiego.
Geneza Po spaleniu Moskwy, która przestała wówczas pełnić rolę punktu strategicznego, cesarz Napoleon zwlekał z rozpoczęciem odwrotu. Wycofanie się z stolicy imperium rosyjskiego wiązało się z klęską kampanii, która jednak była nieunikniona ze względu na zbliżającą się zimę oraz brak możliwości wydania ostatecznej bitwy wojskom feldmarszałka Michaiła Kutuzowa. Awangarda (straż przednia) francuskiego obozu, stacjonująca w pobliżu Tarutino, stała się celem ataku wojsk rosyjskich. Wykorzystując element zaskoczenia, oddziały kozaków wspierane formacjami regularnymi, skutecznie zmuszając rozproszone oddziały francuskie do odwrotu.