Jerzy Aleksander Jakubiec, ps. „Jurek”, „Mały” (ur. 3 lutego 1921 w Łodzi, zm. 3 lutego 1987 tamże) – kapral Armii Krajowej, żołnierz WSOP i 1. Dywizji Pancernej.

Życiorys Był synem Józefa i jego żony Kazimiery. Miał dwóch braci, Andrzeja i Tadeusza – uczestników powstania warszawskiego. Uczestniczył jako ochotnik w kampanii wrześniowej. Wysiedlony do Warszawy podjął naukę na tajnej Politechnice Warszawskiej, gdzie skonstruował odbiornik radiowy służący do nasłuchu radia londyńskiego w czasie powstania warszawskiego. W 1942 dołączył do Armii Krajowej. Podczas powstania uzyskał stopień kaprala i walczył jako żołnierz VI batalionu Wojskowej Służby Ochrony Powstania, podlegającego pod dowództwo pułku „Baszta”, a następnie w Komendzie Placu Mokotów. Po powstaniu znalazł się w niewoli niemieckiej i trafił do obozu Stalagu X B Sandbostel (nr jeniecki 221817). Uciekł z niego w grudniu 1944, przedostając się do 1. Dywizji Pancernej gen. Stanisława Maczka.

Powrócił do Polski w 1948.