Ladislas Radigue i 3 towarzyszy (ur. od 14 marca 1807 do 8 maja 1823 na terenie Francji, zm. 26 maja 1871 w Paryżu) – grupa czterech francuskich duchownych, członkowie Zgromadzenia "Sercanie biali", męczennicy, którzy stracili życie podczas tzw. „krwawego tygodnia”, Błogosławieni Kościoła katolickiego. Zamordowani przez komunardów podczas wydarzeń Komuny Paryskiej.
12 kwietnia 1871 dokonano ich aresztowania w Domu Kongregacyjnym w Paryżu. Byli najpierw przetrzymywani w policyjnych koszarach, potem przenoszeni do więzienia Mazas, a na końcu do więzienia La Grande Roquette. Zostali brutalnie zabici wraz z innymi zakładnikami 26 maja 1871 od strzałów z broni palnej.
Do grona czterech „Męczenników z Picpus” zaliczają się:
Armand-Pierre (Ladislas) Radigue SSCC – urodził się 8 maja 1823 w Saint-Patrice-du-Désert. W wieku dwudziestu lat wstąpił do Zgromadzenia Najświętszych Serc Jezusa i Maryi, prosząc o przyjęcie imienia Władysław. 22 kwietnia 1848 przyjął święcenia kapłańskie przez Przełożonego Generalnego, biskupa Raphaëla Bonama. Przez dwadzieścia lat był mistrzem nowicjuszy, następnie wikariuszem generalnym Zakonu i wreszcie przełożonym Domu Macierzystego Picpus w Paryżu. Jules (Polikarp) Tuffier SSCC – urodził się 14 marca 1807 w Le Malzieu.