Jonatan Eibeschütz ben Natan Nata (Ejbeszic, Ajbeszic) (ur. około 1690 w Krakowie lub Pińczowie, zm. 18 września 1764 w Altonie) – mistyk żydowski, wybitny znawca Talmudu.
Życiorys Ojciec Jonatana Eybeschütza, Nosson Nota, był rabinem w Ivančicach. Eibeschütz studiował w jesziwie w Nikolsburgu, a później w Prościejowie w jesziwie gaona rabina Meira Eisenstadta, autora Panima Meirothahttps://www.chabad.org/library/article_cdo/aid/112378/jewish/Rabbi-Jonathan-Eybeschutz.htm. Tam zetknął się z kryptosabatajczykiem Meirem ben Izaakiem z Eisenstadt. Po śmierci matki Jonathan znalazł schronienie u rabina Icchaka Spiry, naczelnego rabina Pragi i Czech. Ożenił się z Elkele Spira, córką rabina Icchaka Schapiro. Przez krótki czas przebywał w Wiedniu. W 1708 roku został rabinem w Bolesławcu. Od 1714 roku stał na czele najsłynniejszej europejskiej jesziwy w Pradze i został słynnym kaznodzieją. W 1724 roku pod wpływem ruchów mesjanistycznych napisał traktat Wa-awo ha-jom el ha-ajin (I przyszedłem dzisiaj do źródła), który zdobył ogromną popularność wśród sabataistów, głównie polskich. Aby odsunąć od siebie podejrzenia o przynależność do sabataizmu, w 1725 roku podpisał się pod tekstem klątwy nałożonej na wyznawców Sabataja. W związku z tymi podejrzeniami nie został wybrany na rabina Pragi.