W 1998 został wybrany przez Synod na trzyletnią kadencję na zastępcę radcy świeckiego konsystorza Kościoła Ewangelicko-Reformowanego w RP. W 2013 został desygnowany przez Synod Kościoła na trzyletnią kadencję jako zastępca członka Synodalnej Komisji Rewizyjnej. Od 2021 ponownie był zastępcą radcy świeckiego konsystorza Kościoła w kadencji 2021–2025.
Od 1975 działał w Komisji Wychowania Chrześcijańskiego Polskiej Rady Ekumenicznej. Wraz z Janem Turnauem, Grzegorzem Polakiem, Ingeborgą Niewieczerzał i Ewą Jóźwiak był współorganizatorem comiesięcznych nabożeństw ekumenicznych odbywających się w latach 1985–1990 w warszawskim kościele ewangelicko-reformowanym, a następnie od 1990 w luterańskim kościele pw. Wniebowstąpienia Pańskiego przy ul. Puławskiej. Należał do prekursorów współpracy i organizacji partnerstwa z Kościołem Protestanckim w Holandii i w ramach niej organizował między innymi akcje wymiany młodzieży. Ze względu na swoje zaangażowanie ekumeniczne doczekał się między innymi biogramu w Encyklopedii ekumenizmu w Polsce (1964–2014).
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej Kategoria:Polscy ekumeniści ewangelicko-reformowani Kategoria:Ludzie związani z kalwinizmem w Polsce Kategoria:Ludzie związani z Warszawą Kategoria:Urodzeni w 1954