Zygmunt Łęgowik ps. „Brzeszczot”, „Michał” (ur. 30 października 1916, zm. 16 stycznia 1945) – kowal ze wsi Borowa, plutonowy rezerwy Wojska Polskiego, członek PPS, partyzant GL-WRN i AL.
Życiorys Był synem małorolnego chłopa Wiktora i Wacławy Sobczyk. W okresie międzywojennym działacz PPS w powiecie radomszczańskim. W lipcu 1939 r. powołany do wojska w stopniu plutonowego rezerwy WP (rusznikarz), służył prawdopodobnie w 13 pułku ułanów w Nowej Wilejce. W czasie walk wrześniowych dostał się do niewoli, skąd zbiegł. Podczas okupacji niemieckiej przy pomocy F. Ociepy, członka Okręgowego Komitetu Robotniczego w Częstochowie, wstąpił do PPS-WRN. Organizator piątek w gminie Garnek i sąsiednich. Gromadził i naprawiał broń ukrytą w 1939 r. Zyskał wtedy duży autorytet wśród chłopów. Poszukiwany przez Gestapo jako „funkcjonariusz PPS i kolporter prasy”meldunek ekspozytury Gestapo z 30 marca 1943 r.. Utworzył oddział partyzancki GL WRN i stanął na jego czele. Oddział ten dokonał m.in. ataku na załogę majątku Lipicze, zasadzki na Młynku (sierpień 1943), przeprowadził wraz z oddziałami Armii Krajowej akcję na wieś niemiecką Antoniów (30 kwietnia 1944), spalenia tartaku Zakrzówek w Radomsku (31 kwietnia 1944), ataku na żandarmów w Garnku (11 czerwca 1944).