Roman Jan Iżykowski (ur. 25 września 1912 w Łodzi, zm. 5 lipca 1999, tamże) – kompozytor, muzykolog, pedagog i krótkofalowiec.

Życiorys Iżykowski w 1932 podjął studia w Konserwatorium Muzycznym Heleny Kijeńskiej-Dobkiewczowej, gdzie uczył się gry na skrzypcach, i Alfreda Wiłkomirskiego oraz pobierał wiedzę teoretyczną u Feliksa Wróbla i Grażyny Bacewicz. Ponadto jednocześnie eksternistycznie studiował w Państwowym Konserwatorium Muzycznym w Warszawie. Naukę w obu szkołach zakończył w 1935. W 1934 rozpoczął pracę pedagogiczną jako nauczyciel śpiewu i muzyki w Gimnazjum im. ks. Ignacego Skorupki w Łodzi.

W 1940, podczas II wojny światowej, wraz z rodziną przesiedlony do Sandomierza, gdzie prowadził tajne nauczanie. Następnie w latach 1942–1944 uczestniczył w tajnym nauczaniu jako student muzykologii na Uniwersytecie Jagiellońskim u prof. Zdzisława Jachimeckiego. Studia ukończył w 1947. Wiosną 1945 rozpoczął pracę w Filharmonii Łódzkiej jako skrzypek, a następnie w grudniu tego samego roku zajął stanowisko dyrektora administracyjnego i kierownika artystycznego. W latach 1949–1953 był dyrektorem naczelnym filharmonii.