Był przeznaczony do przewozów zarówno pasażerów, dla których posiadał kabiny na górnym pokładzie, jak i frachtu, ładowanego na dolny pokład przez duże wrota burtowe.

Historia Wprowadzony do żeglugi 13 czerwca 1879 r. pływał początkowo na trasie Traverse City–St. Ignace w stanie Michigan. W następnych latach kilkakrotnie zmieniał armatora i obsługiwane linie. Pływał m.in. na trasach Sault Ste Marie–Marquette, St. Joseph–Chicago oraz Chicago–Waukegan. Kilkakrotnie też doznawał różnych uszkodzeń. M. in. 22 października 1890 r. osiadł na skałach Waugoshance, uszkadzając rufę i burtę. 28 kwietnia 1897 osiadł na płyciźnie przy wyspie Mackinac, po czym po kilku dniach został odholowany do Manitowoc do naprawy. W sierpniu 1899 r. w drodze do Milwaukee zanotował poważny przeciek, jednak z 200 pasażerami na pokładzie dotarł bezpiecznie do South Haven. W 1904 r. wymieniono mu maszynę na niskociśnieniową o cylindrze o wymiarach 30 × 30 cali oraz kocioł parowy na nowy, o wymiarach 10 stóp x 7 i 3/4 stopy, produkcji Great Lakes Engineering Works z Detroit.