Kamienica przy pl. Solnym 18 – kamienica przy Placu Solnym 18 we Wrocławiu.
Historia i architektura kamienicy
thumb|left|220px|Kamienica nr 18 (z prawej) przed wyburzeniem w 1890 thumb|left|220px|Pokoju Beiersdorfów obecnie w Muzeum Zamkowym
Najstarszy wygląd kamienicy został uwieczniony na planie Weihnera z 1562 rokuZabytek.pl -biała karta. Już wówczas była to kamienica szczytowa, a na początku XVII wieku wznosiła się czterokondygnacyjna, trzyosiowa kamienica szczytowa. W 1720 roku budynek należący wówczas do miasta, został sprzedany kupcowi urodzonemu w Hamburga, Adrianowi Bögel. Niedługo potem budynek został gruntownie przebudowany pod okiem Christophera Hacknera i miejskiego mistrza ciesielskiego Hansa Michaela Merza. Główne zmiany dotyczyły podniesienia budynku o jedną kondygnację, nad którą umieszczono dwuosiowy i dwukondygnacyjny szczyt w formie aediculi otoczonej wolutowymi spływami zakończonym rozerwanym segmentowym naczółkiem, w osi którego umieszczono wazon. W środkowej części dachu kalenicowego znajdowała latarnia doświetlająca klatkę schodową umieszczoną w środkowym trakcie.