Museo Pio-Clementino – największy kompleks Muzeów Watykańskich, mieszczący się w Palazzetto del Belvedere.
Kolekcja obejmuje rzeźby greckie, rzymskie i klasyczne, a także dzieła związane ze światem funeralnym (sarkofagi, ołtarze itp.) oraz mozaiki.
Historia Początki papieskich zbiorów rzeźby klasycznej sięgają czasów papieża Juliusza II. Rzeźby znajdowały się wówczas na tzw. Dziedzińcu rzeźb (, obecnie Cortile Ottagono). Kolekcję wzbogacono w drugiej połowie XVIII wieku dzięki pracom wykopaliskowym prowadzonym w stolicy i na obszarze Lacjum. Rzeźby kupowano też od kolekcjonerów i u antykwariuszy. W dobie oświecenia utworzono muzeum publiczne, w którym zaczęto w sposób usystematyzowany gromadzić, chronić i prezentować starożytne dzieła sztuki. W czasach papieży Klemensa XIV i Piusa VI zaadaptowano nowe wnętrza w pałacach papieskich oraz dobudowano nowe obiekty wystawiennicze. Zbiory Museo Pio-Clementino gromadzone były w środku oraz w sąsiedztwie Palazzetto del Belvedere z epoki papieża Innocentego VIII. Część zabudowy neoklasycystycznej powstała według projektów takich architektów jak: Alessandro Dori, Michelangelo Simonetti, Giuseppe Camporese. Podczas prac adaptacyjnych uległy zniszczeniu niektóre freski Pinturicchia oraz kaplica dedykowana św. Janowi Chrzcicielowi, w której autorem fresków był Andrea Mantegna.