Następnie przetransportowana została koleją do Pińska, gdzie dołączyła do dowództwa macierzystego dywizjonu i dalej już w jego składzie odeszła do Brześcia. Tu dywizjon podporządkowany został 1 Dywizji Górskiej i w jej szeregach broniła twierdzy. Przez 5 dni bardzo skutecznie wspierał ogniem własną piechotę. Jednak wobec obejścia polskich pozycji obronnych, oddział musiał się wycofać do Kocka, a następnie za Wieprz.16 sierpnia rozpoczęła się kontrofensywa znad Wieprza. 1 bateria maszerowała w odwodzie Dywizji Górskiej przez Łuków, Siedlce, Sokołów, Suraż do Białegostoku. 15 września dowództwo I/11 pac wraz z 1 baterią odeszły z Białegostoku do Brześcia i dołączyły do macierzystej 11 Dywizji Piechoty. 2 i 3 bateria W sierpniu 1919 w Stanisławowie utworzono baterię zapasową 12 pac kpt. Waleriana Kaliszka. Z dniem 1 września baterię przemianowano na baterię zapasową 11 pac. W końcu miesiąca otrzymała rekrutów, a w listopadzie cztery 105 mm armaty, cztery armaty kal. 120 mm i haubicę kal. 155 mm. Natychmiast przystąpiono do intensywnego szkolenia i formowania nowych baterii. Ostatecznie, dopiero 3 sierpnia 1920 ukończono formowania 2 baterii por. Romana Palmiego i 3 baterii por. Ferdynanda Mülnera.