Josef Perl ps. Jakob Obadja ben Petachja (ur. 10 listopada 1773 w Tarnopolu, zm. 1 października 1839 tamże) – pedagog, pisarz, tworzący w językach hebrajskim, jidysz i niemieckim, działacz oświecenia.
Życiorys Perl urodził się w rodzinie kupieckiej. Otrzymał tradycyjne religijne wychowanie i początkowo obracał się w kręgach chasydzkich. Studiował kabałę i chasydyzm, ale jego ojciec, który sprzeciwiał się tym studiom, skłonił go by został kupcem. W 1786 roku ożenił się. W wieku 14 lat napisał po niemiecku książkę Ueber das Wesen der Sekte Chasidim aus ihren eigenen Schriften gezogen (O naturze sekty chasydów, zaczerpniętą z ich własnych pism), w której próbował wykazać absurdalność wierzeń i praktyk rabinów chasydzkich, w tym rabina Nachmana z Bracławia i rabina Szneura Zalmana z Ladów, założyciela tego ruchu. Jego dzieło zostało odrzucone przez cesarskich cenzorów, którzy obawiali się, że wywoła rozłam wśród żydowskich poddanych w Austrii. Zostało wydane w 1816 roku. Podczas swoich podróży handlowych zetknął się z ideologią żydowskiego oświecenia (haskala). Postanowił zaszczepić idee haskali wśród społeczności żydowskiej Tarnopola. W 1813 r. w swoim domu założył pierwszą żydowską szkołę ludową tzw. Perlsche Schule.