Współczesny wygląd parku jest zbliżony do tego z II połowy XIX wieku.
Letnia rezydencja (Letohrádek) thumb|Letohrádek W miejscu starszej, drewnianej rezydencji letniej Juliusza Henryka (księcia Saksonii-Lauenburga), w latach 1673–1679 Juliusz Franciszek (książę Saksonii-Lauenburga) wybudował nowy obiekt, według projektu Abraháma Leuthnera. Przebudowę wnętrz zakończono w 1683 roku. Samodzielna budowla ma podstawę kwadratu i posiada altanową nadbudówkę (która stanowi drugie piętro budynku). Każda z czterech ścian posiada portal wejściowy. Okna są oddzielone pilastrami, na parterze boniowanymi, a na piętrze gładkimi, zwieńczonymi głowicami toskańskimi. Pod gzymsem przebiega fryz z tryglifami. W przestrzeni nad oknami umieszczono prostokąty z motywem diamentu. W środku obiektu znajduje się sala, sięgająca piętra z malowidłami iluzjonistycznymi i alegorycznymi postaciami. Na parterze sala ma kształt ośmioboku z wnękami w kształcie grot z sadzawkami. Na piętrze znajdują się balkony z balustradami, prowadzące do poszczególnych pomieszczeń. Wnętrze przebudował w 1692 roku Domenico Egidio Rossi. Pomieszczenia mają sklepienie nieckowe i stiukową dekorację. Rezydencja jest własnością Państwa, mieści się w niej Galeria Sztuki (Galerie umění).