Urocystis colchici (Schltdl.) Rabenh. – gatunek podstawczaków należący do rodziny Urocystidaceae. Grzyb mikroskopijny, pasożyt zimowitów, wywołujący u nich chorobę o nazwie głownia zimowita.
Systematyka Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Urocystis, Urocystidaceae, Urocystidales, Incertae sedis, Ustilaginomycetes, Ustilaginomycotina, Basidiomycota, Fungi. Po raz pierwszy zdiagnozował go w 1826 r. Diederich Franz Leonhard von Schlechtendal nadając mu nazwę Caeoma colchici. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu Gottlob Rabenhorst w 1861 r.
Morfologia i tryb życia Urocystis colchici jest obligatoryjnym pasożytem zimowitów. Poraża je systemowo, zimuje w ich bulwach. Staje się widoczny, gdy na żywych liściach tworzy nabrzmiałe pęcherze wytwarzające zarodniki. W miarę rozwoju choroby nabrzmiewają one i pękają, odsłaniając proszkowate, czarne masy zarodników. Kupki zarodników na liściach i ogonkach liściowych są widoczne jako lekko wzniesione, brodawkowate, wydłużone obszary o różnej wielkości i kształcie, często zlewające się z sobą. Są po obu stronach liścia, początkowo mają barwę ołowiową i znajdują się pod naskórkiem żywiciela. Dojrzewając powiększają się, co powoduje pęknięcie naskórka. Przez pęknięcie to wydostają się zarodniki. Rozprzestrzeniane przez wiatr infekują nowe rośliny.