Fraňo Kráľ (ur. 9 marca 1903 w Barton, zm. 3 stycznia 1955) – słowacki poeta, powieściopisarz i polityk. Był jednym z pierwszych przedstawicieli literatury socrealistycznej w Czechosłowacji. W 1953 otrzymał tytuł Artysty Narodowego.
Życiorys Urodził się w (Ohio) w rodzinie słowackich imigrantów: Michala Kráľa i jego żony Evy. W wieku dwóch lat wrócił z matką na Słowację, do Smreczan, z powodu trudnej sytuacji finansowej rodziny. Po skończeniu szkoły podstawowej Kráľ, ukończył szkołę pedagogiczną w Nowej Wsi Spiskiej i podjął pracę jako nauczyciel.
W czasie studiów z powodu ubogiej diety zachorował na tyfus plamisty, który pozostawił trwałe ślady w jego organizmie, czego późniejszą konsekwencją była choroba płuc. Zaciągnął się do wojska, ale wkrótce zachorował na gruźlicę. Najpierw leczył się w Tatrzańskich Matlarach. Później przeniósł się do czeskiego sanatorium Prosečnice. W 1931 roku nie do końca wyleczony opuścił sanatorium i rozpoczął pracę jako nauczyciel w Okoličném (dziś w granicach Liptowskiego Mikułasza). Z powodu poglądów był wielokrotnie przenoszony, m.in. do Kováčovców, Petrovej, Kružnego, Vyšnej Slanej, Pieska pri Modre. W 1931 przyjechał do Bratysławy. Z powodu komunistycznych przekonań w 1939 roku został zwolniony i zmuszony do przejścia na wcześniejszą emeryturę.