Alfred Grotte (ur. 12 stycznia 1872 w Pradze, zm. 17 czerwca 1943 w Theresienstadt) – czeski profesor, historyk, konserwator, architekt żydowskiego pochodzenia.

Życiorys Urodził się w żydowskiej rodzinie kantora Moritza i Berty Mayer. Od 1887 roku mieszkał w Wiedniu, gdzie po ukończeniu gimnazjum studiował inżynierię. W 1901 roku przeniósł się do Poznania i uczył architektury w miejskiej szkole budowlanej, pracował także jako architekt i konsultant budowlany dla gminy żydowskiej. Pracę doktorską o tytule Deutsche, böhmische und Polnische Synagogentypen vom XI. bis Anfang des XIX Jahrhunderts, obronił w Gdańsku. Po I wojnie światowej zamieszkał we Wrocławiu, gdzie w latach 1919–35 był profesorem w Państwowej Przemysłowej Szkole Inżynierii Lądowej. W 1921 roku został śląskim konserwatorem zabytków.

Stworzył mapę architektury synagogalnej Europy Środkowo-Wschodniej od średniowiecza do początku XIX wieku, a architekturze i konserwacji poświęcił szereg publikacji i artykułów.