W Krakowie wizerunek z Ciężkowic zaginął. Został on odnaleziony dopiero 3 września 1753 za sprawą ks. Jana Słowińskiego, który pochodził z Ciężkowic. Ksiądz ten będąc w Krakowie utracił wzrok. We śnie otrzymał wezwanie do odnalezienia obrazu w murze kościoła Mariackiego. Po uzyskaniu zgody władz kościelnych na poszukiwanie wizerunku, ksiądz wskazał murarzowi lokalizację obrazu. We wskazanym miejscu odnaleziono wizerunek i cztery inne obrazy. Wówczas ksiądz odzyskał wzrok. Obraz przeniesiono na Wawel, gdzie sporządzono protokół, w którym obraz określono jako cudowny: „quasi miraculis nobilitatam”. Dokument podpisali przedstawiciele krakowskiego konsystorza oraz inni kapłani w tym księża misjonarzeJanina Wilkosz: Pan Jezus Miłosierny w Cięszkowicach – opis litografii z 1866 w zbiorach cyfrowych Muzeum Narodowego w Krakowie.. Tym cudem spełniły się marzenia wiernych z Ciężkowic o potwierdzenie kultu obrazu. Dzięki staraniom Franciszka Lassatowicza oraz Jana Góreckiego, mieszczanom z Ciężkowic, obraz przywieźć do Ciężkowic. Obraz sprowadzono w dniu 3 maja 1795 i wprowadzono uroczyście do świątyni. Była to wielka manifestacja wiary, w której wzięła duża liczba wiernych i kapłanów, a tym samym pierwsza uroczystość ku czci Pana Jezusa Miłosiernego w Ciężkowicach.