Wszystkie późniejsze karabiny maszynowe przeładowywane energią gazów prochowych i z lufą chłodzoną powietrzem opierają się na idei Odkolka.
Po wybuchu wojny w 1914 Odkolek został przywrócony do stanu czynnego jako nauczyciel w szkole oficerów rezerwy kawalerii w Holíč. W latach 1915–1916 odkomenderowano go do wojskowej komisji technicznej, na czas rozpatrywania przez nią złożonego przezeń projektu granatnika. Po wydaniu o nim negatywnej opinii Odkolek został oficerem szkoleniowym w 11 Pułku Ułanów. W 1916 został awansowany na majora rezerwy.
Zmarł w Stockerau 2 stycznia 1917. Dostępny skan księgi zmarłych wskazuje datę zgonu 1 stycznia 1917, a jako jego przyczyny arteriosklerozę i zapalenie płuc. Podaje również, że zmarły był kawalerem.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Austriaccy konstruktorzy broni Kategoria:Ludzie urodzeni w Pradze Kategoria:Oficerowie cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Urodzeni w 1854 Kategoria:Zmarli w 1917