Archeologia wspólnotowa – prowadzenie badań archeologicznych z uwzględnieniem wkładu lokalnych społeczności w badanie, zachowanie i ochronę dziedzictwa archeologicznego, a także sposobu postrzegania przez nich odkrywanych pozostałości. Szerzej można ją zdefiniować jako zaangażowanie w archeologię osób spoza tej dyscypliny. Funkcjonuje jako tłumaczenie angielskiego terminu community archaeology. W dyskursie pojawia się również określenie archeologia angażująca, które odnosi się do pokrewnego terminu collaborative archaeology, czyli angażowania społeczności lokalnych do wspólnych, partnerskich działań na rzecz badań archeologicznych i ochrony dziedzictwa.
Charakterystyka Archeologia wspólnotowa obejmuje różnorodne formy współpracy pomiędzy archeologami a społecznościami lokalnymi, od konsultacji społecznych po aktywne uczestnictwo mieszkańców w badaniach wykopaliskowych i interpretacji znalezisk. Ważnym aspektem tej dziedziny jest demokratyzacja wiedzy o przeszłości, umożliwiająca większy dostęp do wyników badań i ich wpływ na lokalną tożsamość kulturową. W Polsce archeologia wspólnotowa rozwija się jako część szerszego nurtu archeologii publicznej, który kładzie nacisk na aktywne angażowanie społeczności lokalnych w badania, interpretację oraz ochronę dziedzictwa archeologicznego.