Podczas tych walk pozycyjnych dywizjon został przezbrojony w zdobyczne 6-calowe haubice produkcji rosyjskiej.24 maja ruszyła pierwsza ofensywa wojsk Michaiła Tuchaczewskiego. W początkowym okresie 1 bateria ppor. Tadeusza Przewoskiego skutecznie zwalczała artylerię nieprzyjaciela oraz piechotę i pojawiające się samochody pancerne. Mimo ponawianych przez Sowietów ataków, przez cały czerwiec udało się utrzymać dotychczasowe stanowiska.4 lipca Tuchaczewski ponownie zaatakował. W związku z przerwaniem polskiego frontu, dywizjon wraz z całą 14 Dywizją Piechoty rozpoczął działania opóźniające. 16 lipca w doszło do zaciętej walki, podczas której baterie kładły celne ognie zaporowe na nacierającą piechotę nieprzyjaciela. Za ofiarność i odwagę w boju oficer 3 baterii ppor. Władysław Benedykciński został odznaczony Orderem Virtuti Militari V klasy. 20 lipca dywizjon wspierał straż tylną 57 pułku piechoty na szosie Baranowicze-Kobryń. Na pewien czas zatrzymano wroga, ale wobec zagrożenia okrążeniem, musiano opuścić stanowiska ogniowe. Zejście ze stanowisk, osłaniał kpr. Józef Janowicz, który pozostał samotnie z karabinem maszynowym na stanowisku. Za swoją postawę został odznaczony Orderem Virtuti Militari. 24 lipca podczas walk o Chutor Białorowszczyzna ponownie wyróżniła się 3 bateria.