Przylgowiec (Thyroptera) – rodzaj ssaków latających z rodziny przylgowcowatych (Thyropteridae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Środkowej i Południowej.
Charakterystyka Długość ciała (bez ogona) 38,4–56 mm, długość ogona 24,6–35 mm, długość ucha 7,9–14 mm, długość tylnej stopy 3,9–7 mm, długość przedramienia 32,2–41 mm; masa ciała 3,4–6 g. Nietoperze te są niewielkie, u podstawy ich zredukowanych kciuków znajdują się dobrze wykształcone, okrągłe przyssawki (przylgi), umożliwiające im przyczepianie się do gładkich powierzchni. Przylgorękie wykorzystują, jako kryjówki dzienne, wewnętrzną stronę zwiniętych, młodych liści roślin z rodziny helikoniowatych. Ich pokarmem są owady i inne stawonogi, w znacznym stopniu zbierane z roślinności.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1823 roku niemiecki przyrodnik Johann Baptist von Spix w publikacji swojego autorstwa zatytułowanej Nowe gatunki brazylijskich małp i nietoperzy, czyli historia naturalna nowych gatunków małp i nietoperzy zaobserwowanych i zebranych podczas wyprawy w głąb Brazylii wykonanej na zlecenie J.W Króla Bawarii w latach 1817, 1818, 1819, 1820. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) przylgowiec trójbarwny (T.