Familoki posiadają w większości otwory okienne prostokątne zamknięte łukiem odcinkowym.
Układ wnętrz części familoków jest dwutraktowy z korytarzem międzytraktowym, mieszczącym biegi schodów. Mieszczą one do 36 mieszkań w budynku. Mieszkania w familokach posiadały zróżnicowany standard. Zapewniały one początkowo jedynie podstawowe wymogi – każda rodzina zamieszkiwała dwie izby (pokój i kuchnię) ogrzewane piecami na węgiel.
Domy dla dozoru wyższego i urzędników kopalnianych (domy urzędnicze) miały wyższy standard. W mieszkaniach były ubikacje, a w większości z nich łazienki wyposażone w specjalne piecyki węglowe.
W rejonie ulic Wiśniowej i F. Bocheńskiego znajdowały się dodatkowo budynki, w których mieszkańcy mogli wypiekać pieczywo, a także prać, suszyć i maglować bieliznę. W pobliżu familoków istniały także chlewiki, które z biegiem czasu wyburzono. Ustępy zaś zlikwidowane po połączeniu familoków do kanalizacji.
Część kolonii przy ulicy F. Bocheńskiego wykazuje największą powtarzalność zabudowy i przypomina architektonicznie kolonię przy ulicy Lwowskiej – tzw. Helgoland.