Wacław Bartosiak (ur. 27 lipca 1897 w Warszawie, zm. 7 lipca 1965 tamże) – rotmistrz Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys 27 lipca 1897 w Warszawie, w rodzinie Szczepana i Klementyny z Kulczyńskich.
Absolwent III kursu w Centralnej Szkole Kawalerii w Grudziądzu. 14 października 1922 Naczelnik Państwa i Naczelny Wódz mianował go z dniem 1 sierpnia 1922 podporucznikiem w korpusie oficerów jazdy z równoczesnym wcieleniem do 25 pułku ułanów. W maju 1925 został przydzielony z 25 puł. do szwadronu pionierów 9 Samodzielnej Brygady Kawalerii w Baranowiczach na stanowisko młodszego oficera szwadronu. W maju 1926 został przeniesiony do 26 pułku ułanów z pozostawieniem na zajmowanym stanowisku w szwadronie pionierów 9 SBK. W grudniu 1930 został przeniesiony do 16 pułku ułanów w Bydgoszczy z jednoczesnym przydziałem do 10 szwadronu pionierów. 27 czerwca 1935 prezydent RP nadał mu stopień rotmistrza z dniem 1 stycznia 1935 i 27. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W tym samym roku zastąpił rotmistrza Stanisława Kossowskiego na stanowisku dowódcy 3 szwadronu pionierów w Poznaniu. Szwadronem dowodził do 1939 i na jego czele walczył w kampanii wrześniowej.