Patronat Kościół rzymskokatolicki czci go jako patrona aptekarzy, chorych, lekarzy, doradców, farmaceutów, emigrantów, pielgrzymów, podróżujących, uciekinierów, wędrowców, żeglarzy, policjantów i terapeutów, młodzieży. Jest patronem miłości. Jest uzdrowicielem chorób i pomocnikiem w smutku, wypędza złe duchy. Uzdrawia ludzi chorych fizycznie, psychicznie, emocjonalnie lub duchowo. Pomaga zwalczyć uzależnienia, doprowadzić do miłości. Leczy zwierzęta i Ziemię, jest patronem działających na rzecz ochrony środowiska.
Ikonografia thumb|Wizerunek archanioła Rafała na fasadzie klasztoru W sztuce wschodniej archanioł przedstawiany jest jako typowy anioł. Jest młodzieńcem bez zarostu, w tunice i chlamidzie lub przeważnie białej szacie. W dłoniach zazwyczaj trzyma berło i glob. Jest często przedstawiany z naczyniem leczniczym w dłoni. W ikonografii rzadko występuje sam. Zwykle wraz z archaniołami Gabrielem i Michałem w okresie wczesnochrześcijańskim i wczesnośredniowiecznym występuje jako postać asystująca przy tronie Chrystusa lub towarzysząca Mu oraz jako obrońca i stróż przeciwko demonom i innym nieszczęściom. Przeważnie archaniołowie przedstawiani są w takich scenach jak Narodzenie Chrystusa oraz Sąd Ostateczny. Pojawia się też w towarzystwie Tobiasza niosącego rybę złowioną w Tygrysie.