Smaranda Brăescu (ur. 21 maja 1897 we wsi Hânțești, zm. 2 lutego 1948 w Klużu) – rumuńska pilot wojskowa i spadochroniarka, siostra malarza Tache Brăescu.
Życiorys Dzieciństwo i edukacja Urodziła się we wsi Hânțești. Kształciła w szkole dla dziewcząt Principesa Elisabeta w Bukareszcie. Po zakończeniu I wojny światowej pracowała jako nauczycielka. W 1918 po raz pierwszy leciała samolotem, była nim jedna z maszyn Farmana, pilotowanym przez kapitana Dumitru Naidinescu. Przepisy obowiązujące w Rumunii w drugiej połowie lat 20. nie pozwoliły młodej kobiecie na uzyskanie licencji pilota. W latach 1924–1929 studiowała ceramikę w Akademii Sztuk Pięknych w Bukareszcie.
Pierwsza rumuńska spadochroniarka W lipcu 1928 zapisała się na kurs prowadzony przez Ottona Heinecke w fabryce spadochronów Schrõdera w Berlinie. W tym czasie zakupiła spadochron o numerze seryjnym 7198, wykonany z białego jedwabiu. 5 lipca 1928 jako pierwsza kobieta w historii Rumunii wykonała skok spadochronowy, skacząc z wysokości 600 m. W roku 1930 wykonała skok w pobliżu Satu Mare, który zakończył się nieszczęśliwie w wyniku silnych podmuchów wiatru – Brăescu doznała złamania miednicy i kilku żeber, w wyniku czego spędziła w szpitalu sześć miesięcy.