Nie wahał się także przed zmianą znaczenia znaku chińskiego. Szukał lepszych semantycznych ekwiwalentów i starał się znaleźć lepsze brzmieniowe odpowiedniki sanskryckich słów od używanych do tej pory. 9 takich przykładów podaje Sengrui w swoim wstępie do Pañcavimśati – tekstu przetłumaczonego przez Kumaradżiwę. Np. dotychczasowy termin „yin” (chiń. trad. 陰, chiń. upr. 阴), przeciwieństwo „yang” (chiń. trad. 陽, chiń. upr. 阳) używany w znaczeniu sanskryckiej „skandhy” zastąpił znakiem „zhong” (grupa)Richard H. Robinson. Early Mādhyamika in India and China. s. 79..
Tłumaczenia Xuanzanga są znane z dokładności. Proces tłumaczenia składał się z kilku etapów: Xuanzang osobiście tłumaczył sutrę (lub inny tekst) słownie z sanskryckiego rękopisu na język chiński Jeden z mnichów transkrybował słowa Xuanzanga na papier Znawca sanskrytu sprawdzał poprawność znaków sanskryckich Korektor ideogramów potwierdzał akuratność chińskiego tekstu Mnich sprawdzający znaczenie dokonywał weryfikacji po uważnym przestudiowaniu i przedyskutowaniu każdego przetłumaczonego zdania Aranżer zdań układał je w odpowiedniej kolejności Nadzorca rewizyjny przeglądał i weryfikował cały projekthttp://pali.house.googlepages.com/HOB3_China.pdf