Museo Chiaramonti – dział Muzeów Watykańskich powstały w latach 1806–1807.
Kolekcja obejmuje rzeźby antyczne: popiersia portretowe, posągi oraz pomniki nagrobne.
Historia Museo Chiaramonti Kolekcja prezentowana jest w loggi, którą wzniesiono pomiędzy Palazzetto di Belvedere i Pałacem Apostolskim. Loggię zaprojektował i częściowo nadzorował jej powstanie Donato Bramante. Decyzję o powstaniu muzeum podjął papież Pius VII z rodu Chiaramontich, stąd nazwa. Po podpisaniu 19 lutego 1797 roku traktatu w Tolentino () Państwo Kościelne musiało przekazać na rzecz Francji napoleońskiej główne arcydzieła antycznej sztuki rzeźbiarskiej z Museo Pio-Clementino. Po kongresie wiedeńskim w 1815 roku i działalności dyplomatycznej Antoniego Canovy udało się je prawie wszystkie odzyskać. Zaczęto też skupować rzeźby w antykwariatach rzymskich i od prowadzących wykopaliska na obszarze Państwa Kościelnego. Organizację muzeum rozpoczęto w 1806 roku. Otwarto je dla publiczności w 1807 roku.