Karnawał antyreligijny – rodzaj ateistycznej, komunistycznej imprezy, organizowanej przez Związek Wojujących Bezbożników w ZSRR w latach 20. i 30. XX wiekuGrzegorz Kucharczyk, Antykatolicka propaganda, cz. 8, „Miłujcie się!”, nr 2/2014, s. 31–33..

Charakterystyka zjawiska Karnawały antyreligijne były imprezami mającymi na celu ośmieszenie i znieważenie religii chrześcijańskiej, w tym zwłaszcza Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Adresowane były zarówno do osób dorosłych, jak i dzieci oraz młodzieży. Organizowano je najczęściej w okresie świąt religijnych (np. 25 grudnia ogłoszono Dniem Industrializacji). W trakcie imprez tego rodzaju paradowano z pochodniami, śpiewano antyreligijne piosenki, niszczono chrześcijańskie symbole religijne (sporadycznie także niechrześcijańskie), palono i opluwano krzyże czy paramenty. Dzieci zachęcano do głosowania za karą śmierci dla Boga, przymuszano je do składania różnych ateistycznych przyrzeczeń, zachęcano do konkursów na wyszukane bluźnierstwa. Propagowano ideologię komunistyczną, ateistyczną, jak również działalność Związku Wojujących Bezbożników. Przykładowo pochód komsomolców na Boże Narodzenie 1922 przypominał tradycyjne rosyjskie „”, mające charakter karnawałowy z elementami bluźnierczego śmiechu.