Centralny Urząd Gospodarki Torfowej – naczelny organ administracji rządowej istniejący w latach 1953–1956, powołany do zapewnienia prawidłowej eksploatacji złoża torfowego i racjonalnego wykorzystanie potorfia.
Powołanie urzędu Na podstawie dekretu z 1953 r. o eksploatacji złóż torfowych ustanowiono Centralny Urząd Gospodarki Torfowej podległy Prezesowi Rady MinistrówDekret z dnia 24 czerwca 1953 r. o eksploatacji złóż torfowych. ..
Zakres działania urzędu Do zakresu działania Centralnego Urzędu należało: opracowywanie narodowych wieloletnich i zbiorczych rocznych planów prac poszukiwawczo-badawczych dla celów przemysłowych i planów eksploatacji złóż torfowych, opiniowanie resortowych rocznych planów eksploatacji złóż torfowych, inicjowanie prac poszukiwawczo-badawczych złóż torfowych, koordynowanie planów działalności jednostek gospodarki uspołecznionej w zakresie prac poszukiwawczo-badawczych i w zakresie eksploatacji złóż torfowych, kontrolowanie prac poszukiwawczo-badawczych i eksploatacyjnych złóż torfowych czuwanie nad przestrzeganiem zasad prawidłowego gospodarowania tymi złożami, opracowanie szczegółowych wytycznych dla prawidłowego gospodarowania złożami torfowymi, prowadzenie ewidencji sprzętu torfowego, ustalenie wytycznych co do udzielania zezwoleń na eksploatację złóż torfowych, opracowywanie