Dodane części można łatwo odróżnić dzięki innemu rodzajowi użytego marmuru. Bliźniacza rzeźba, przedstawiająca Tyber, odnaleziona na Polach Marsowych w styczniu 1512 roku, została zrabowana z Museo Pio-Clementino w 1804 przez I Republikę Francuską i znajduje się w Luwrze.
W XIX wieku w wydanej pośmiertnie książce Wspomnienia Włoch i Szwajcaryi z podróży odbytych (1845) wśród posągów w zbiorach Museo Chiaramonti na Watykanie wymienia „Nil kolosalny” Bartłomiej Ignacy Ludwik Orański.
Opis Bóstwo rzeczne zostało przedstawione jako starzec leżący na lewym boku, z rogiem obfitości w lewej dłoni i pękiem kłosów w prawej. Nil ma długie falujące włosy i tęskny wyraz twarzy, który zwykle przedstawiali greccy rzeźbiarze, wykonujący posągi bóstw rzecznych. Wyczuwalna jest również atmosfera życzliwości, rzeka przynosi bowiem życiodajną wodę i żyzny muł. Lewy łokieć boga opiera się na symbolizującym Egipt sfinksie. Piramidalny przedmiot, wystający z rogu obfitości, to często przedstawiany na posągach o konotacjach ofiarniczych ser lub wypiek. Liczba szesnastu malców jest odniesieniem do szesnastu łokci stanu wód podczas corocznych wylewów, który był maksymalny i zapewniał największy urodzaj. Artysta przedstawił też egzotyczne zwierzęta: krokodyla, mangustę, hipopotamy. Flora rzeczna reprezentowana jest przez trzcinę i lotosy.