Zrównoważony transport w Polsce W Polsce definicyjne rozważania dotyczące zrównoważonego transportu przedstawiła w 1999 roku Fundacja Instytut na rzecz Ekorozwoju w dokumencie Alternatywna Polityka Transportowa według Zasad Zrównoważonego Rozwoju. Zgodnie z tym dokumentem system transportowy powinien się rozwijać według zasad zrównoważonego transportu. Zasady te zostały dostosowane i zredukowane dla potrzeb tego sektora do pięciu reguł: racjonalizacji (w tym zmniejszania) potrzeb podróżowania i transportu ładunków; racjonalizacji (w tym zmniejszania zakresu) użytkowania samochodu osobowego i ciężarowego; promowania bardziej energooszczędnych i prośrodowiskowych środków transportu; popierania najlepszych dostępnych, a jednocześnie odpowiednich do polskich warunków technologii; maksymalizacji wykorzystania pojazdów.
Te zasady wymagają, by decyzja o każdej podróży zapadła po znalezieniu odpowiedzi na następujące pytania: Co można zrobić, aby podroż z A do B nie była konieczna? Jeśli podróż z A do B jest konieczna, to co zrobić, aby była ona ekonomicznie efektywna i społecznie akceptowalna, a równocześnie nie powodowała nadmiernego zaangażowania zasobów naturalnych i mieściła się w wyznaczonych dla transportu limitach odprowadzanych zanieczyszczeń?