mały mały Czarna nóżka ziemniaka () – bakteryjna choroba ziemniaka wywoływana przez Pectobacterium atrosepticum i Pectobacterium carotovorum subsp. carotovorum. Źródła zagraniczne podają również innych sprawców tej choroby: , i .
Objawy i szkodliwość Choroba występuje we wszystkich rejonach uprawy ziemniaka (Solanum tuberosum) na świecie. W rejonach o chłodniejszym klimacie powoduje straty plonu w wysokości 10–25%. Wysokość strat w dużym stopniu zależy od warunków pogodowych, zwłaszcza od temperatury i opadów po posadzeniu. Dalsze straty pojawiają się podczas przechowywania ziemniaków.
Już wkrótce po wschodach porażone rośliny żółkną, a niektóre ich pędy rosną gorzej. Liście więdną, a brzegi ich pojedynczych listków skręcają się. Początkowo więdnięcie roślin najsilniej występuje w godzinach południowych, ale z czasem cały pęd nieodwracalnie więdnie i obumiera. Takie obumarłe pędy można łatwo wyciągnąć z ziemi, gdyż mają zniszczone korzenie. Na dolnej części łodygi są czarne przebarwienia i pachnie ona nieprzyjemnie zgniłą rybą. Tkanki przewodzące w górnej części łodygi są zbrunatniałe, stolony czernieją i gniją. Na bulwach w miejscu wyrastania stolonów pojawiają się nekrotyczne i zapadnięte plamy o barwie od purpurowej do czarnej. Na ich przekroju widoczna jest zgnilizna.