Sale VII i VIII. Artefakty w złocie W dwóch salach prezentowana jest biżuteria etruska pochodząca z okresu VII–I wieku p.n.e. W najstarszej, powstałej od VII do początku V wieku p.n.e. widoczne są wpływy wschodnie. Powstała V-I wieku ma cechy klasyczne etruskie i hellenistyczne. W kolekcji watykańskiej są: fibule, spinki do warkoczy, kolczyki, naszyjniki, wisiorki, korony, pierścionki, a także ozdoby z bursztynu, kości słoniowej i kamieni szlachetnych. Wśród artefaktów etruskich szereg ukazuje kunsztowność i wysoką precyzyjność w obróbce metali. W gablotach prezentowane są dwa komplety biżuterii grobowej: z Vulci z połowy IV w. p.n.e. oraz z Arteny z drugiej połowy II w. p.n.e. Inne cenne eksponaty watykańskiej kolekcji, to m.in.: pierścionek ze skarabeuszem, koniec VI w. p.n.e.Nr inw. 13174. para kolczyków w kształcie dysków, Vulci, VI–V w.Nry inw. 13551, 13552. naszyjnik ze scenami mitologicznymi, Vulci, pierwsza połowa IV w. p.n.e.Nr inw. 13412. złota korona w formie liści dębu, Vulci, pierwsza połowa IV w. p.n.e.Nr inw. 13472. trzy złote przywieszki, Vulci, pierwsza połowa IV w. p.n.e.Nry inw. 13409, 13410, 13411. kolczyki w formie winogron, Vulci, pierwsza połowa IV w. p.n.e.Nry inw. 13502, 13503. płyta w formie głowy Meduzy, Vulci, III–II w. p.n.e.Nr inw. 13664. Wielka fibula, Cerveteri, 675-650 p.n.e.Nr inw.