Oskar Stetkiewicz (ur. 24 maja 1894, zm. 30 stycznia 1954) – major kawalerii Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 24 maja 1894. Od 1913 pełnił zawodową służbę wojskową w cesarskiej i królewskiej Armii. W tym roku został mianowany porucznikiem i wcielony do Pułku Ułanów Nr 6 w Rzeszowie. W szeregach tego pułku wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach (1912–1913), a następnie walczył na frontach I wojny światowej. Na stopień nadporucznika został awansowany ze starszeństwem z 1 listopada 1915.
12 kwietnia 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika ze starszeństwem od dnia 1 listopada 1915 i przydzielony z dniem 1 listopada 1918 do 6 pułku ułanówDz. Rozk. Wojsk. Nr 44 z 24 kwietnia 1919, poz. 1427.Dz. Rozk. Wojsk. Nr 45 z 26 kwietnia 1919, poz. 1481.. 27 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu rotmistrza, w kawalerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej i nadal pełnił służbę w 6 pułku ułanów. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Oddziale II Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego, a jego oddziałem macierzystym był w dalszym ciągu 6 pułk ułanów. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu rotmistrza ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 123.