Feliks Siedlecki (ur. 12 października 1892 w Uralsku, zm. 27 grudnia 1961 w Bytomiu) – rotmistrz Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 12 października 1892 w Uralsku, ówczesnym mieście obwodowym Generał-gubernatorstwa stepowego, w rodzinie Wilhelma i Zofii z domu Russek.
W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 7 pułku ułanów. Po zakończeniu działań wojennych kontynuował służbę w tym pułku jako żołnierz zawodowy. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 75. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii). W listopadzie 1924 został przydzielony z macierzystego pułku do szwadronu pionierów przy 2 Dywizji Kawalerii w Warszawie na stanowisko młodszego oficera szwadronu. 1 grudnia 1924 prezydent RP nadał mu stopień rotmistrza z dniem 15 sierpnia 1924 i 3. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W sierpniu 1926 został przeniesiony do 1 pułku szwoleżerów w Warszawie z pozostawieniem na zajmowanym stanowisku w szwadronie pionierów. W kwietniu 1928 został przesunięty na stanowisko dowódcy szwadronu, który w 1930 został przemianowany na 2 szwadron pionierów. W lutym 1933 został przeniesiony do baonu sztabowego MSWojsk. na stanowisko dowódcy szwadronu sztabowego. Mieszkał w Warszawie przy ul. Felińskiego 14.