W sezonie 1965 Clark wygrał sześć wyścigów: Grand Prix RPA oraz pięć wyścigów z rzędu: od Grand Prix Belgii do Grand Prix Niemiec. Nie wygrał jedynie odbywającego się pomiędzy Grand Prix RPA a Grand Prix Belgii wyścigu o Grand Prix Monako, co było spowodowane uczestnictwem brytyjskiego kierowcy w zawodach Indianapolis 500, które wygrał. Mimo faktu, iż Clark nie ukończył trzech ostatnich wyścigów sezonu 1965 Formuły 1, to ponownie zdobył największą możliwą do zdobycia liczbę punktów (54).
thumb|Lotus 33, uczestniczący w zawodach Formuły 1 w latach 1964–1967 Na sezon 1966 ciało zarządzające Formułą 1, CSI, zwiększyło dozwoloną pojemność silników do trzech litrów. Wciąż dostarczająca Lotusowi silniki firma Climax nie rozwijała tych silników, przez co ich klienci – w tym Lotus – otrzymali na nowy sezon niekonkurencyjne silniki. Wskutek tego Chapman próbował namówić Forda na dostawę dla Lotusa silników Cosworth, ale firma nie była skłonna w roku 1966 wydać stu tysięcy funtów na rozwój silników. Lotus postanowił więc skorzystać z silników BRM, które napędzały pojazdy brytyjskiego konstruktora od Grand Prix Włoch. Samochód Clarka napędzały nietypowe, wysokie silniki H16 o pojemności 3 litrów, a pojazd Arundella silniki V8 o pojemności 2 litrów. Jedyne zwycięstwo z silnikiem H16 Clark odniósł w Grand Prix Stanów Zjednoczonych.