Dzwonnica Myszyniecka – zabytkowy, najstarszy murowany budynek na terenie Puszczy Zielonej. Ulokowana jest przy pl. kard. Stefana Wyszyńskiego 1 w Myszyńcu. Od 2018 funkcjonuje pod nazwą „Multimedialne Muzeum w Dzwonnicy Myszynieckiej”.
Historia Według karty ewidencyjnej zabytków architektury i budownictwa z 1981 stworzonej przez Ośrodek Dokumentacji Zabytków w Warszawie, Dzwonnica została zbudowana w około 1708 choć inne źródła np.: publikacja „Myszyniec” autorstwa Wandy Paprockiej wskazują na rok 1754, lecz Narodowy Instytut Dziedzictwa wskazuje, że w połowie XVIII wieku przeprowadzono renowację budowli. Zakon jezuicki, który postawił budynek, został sprowadzony na tereny Puszczy Zielonej przez Jana II Kazimierza Wazę, który obawiał się szerzenia protestantyzmu wśród Puszczan. Dzwonnica, zwana inaczej „wieżą myszyniecką”, pełniła pierwotnie funkcję przejścia z placu do kościoła. Była także schronem dla ludzi zbierających się na uroczystościach kościelnych i miejscem karania winowajców, o czym świadczą m.in. do dziś zachowane kuny i wnętrze poziomu -1. Po II wojnie światowej pełniła funkcję kaplicy. W 1906 budynek miał zostać rozebrany, aby odsłonić front nowo budowanej świątyni, jednak sprzeciwili się temu mieszkańcy Myszyńca.