Władysława Habicht (ur. 1 czerwca 1867 w Odporyszowie, zm. 2 kwietnia 1963) – polska działaczka społeczna, pionierka spółdzielczości mieszkaniowej, emancypantka.
Życiorys Córka pochodzącego z niemieckiego Księstwa Anhalt Wilhelma (1833–1898, powstaniec styczniowy, zarządca dóbr ziemskich hrabstwa tarnowskiego) i Wandy z domu Fihauser. Miała brata Kazimierza (1868–1943, generał Wojska Polskiego) i Ernesta (1874–195?, prawnik, dyplomata). Ukończyła szkołę przyklasztorną przy opactwie sióstr benedyktynek w Staniątkach. Następnie wraz z ojcem i rodzeństwem zamieszkała w Krakowie, gdzie przystąpiła do Towarzystwa Szkoły Ludowej, Związku Niewiast Katolickich, Obrony Narodowej i Kresów Zachodnich. W latach 1901–1931 pracowała jako telegrafistka i cesarsko–królewska manipulantka na Poczcie Głównej. W 1905 założyła Stowarzyszenie Urzędniczek Pocztowych Galicyjskich, w ramach którego udzielano pomocy ekonomicznej i reprezentowano interesy zawodowe jego członkiń.