Stan rozkładu zwłok wskazywał, że znajdowały się one w ziemi co najmniej trzy lata, a zimowa odzież oraz brak ukąszeń komarów i larw owadów skłaniały do wniosku, że masowe groby zostały wykopane w okresie zimowym. Wszystkie dokumenty znalezione przy zmarłych pochodziły z zimy 1939/1940, a zebrane dowody, że egzekucje miały miejsce wiosną 1940 roku.
Dwunastu członków komisji podpisało końcowy raport w Smoleńsku. Fotograf osobno sfotografował stronę z podpisami. Później każdy członek komisji otrzymał kopię raportu, do tekstu dołączono zdjęcie z podpisami. Członkowie delegacji zgodzili się nie komentować tego. Po powrocie do Berlina Orsós przekazał raport ministrowi zdrowia Rzeszy Contiemu 4 maja 1943 roku. Niemieckie ministerstwo spraw zagranicznych zasugerowało zorganizowanie konferencji prasowej z lekarzami, ale Goebbels interweniował i napisał w swoim dzienniku: „Nie sądzę, aby było celowe wykorzystywanie uznanych na arenie międzynarodowej uczonych jako eksponatów naszej propagandy”. W tym samym roku centralne wydawnictwo NSDAP wydało publikację pod tytułem „Niemiecki urzędowy materiał w sprawie masowego mordu w Katyniu” (niem.