Przeprowadził się wówczas do swojej rodziny w Rudolstadcie.

W maju 1948, gdy chciał powrócić na Dolne Łużyce, zmarł na atak serca w pociągu z Rudolstadtu do Chociebuża. Został pochowany na Cmentarzu północnym w Chociebużu, gdzie znajduje się tablica pamiątkowa.

Działalność mały|Grób rodzinny Šwjel na Cmentarzu Północnym w Chociebużu Na Dolnych Łużycach działał na rzecz wydawania publikacji narodowych w językach łużyckich. Był redaktorem „Pratyi“ (1895–1899 i później 1930–37), „Bramborskiego Casnika“ (1916–18) i „Serbskiego Casnika“ (1921–22). W latach 1905/06 wydawał kościelne czasopismo „Wosadnik“ a w latach 1914/15 miesięcznik „Gwězda“. Po I wojnie światowej zabiegał o ponowne wydawanie literatury dolnołużyckiej w cyklu Serbska knigłownja, w którym wydano ogółem 11 książek. W roku 1924 zaczyna wydawać zgromadzone dzieła Mata Kósyka, jednak udaje mu się wydać tylko trzy tomy. Przekładał także lirykę i prozę na język dolnołużycki.