środkowoczeskich i wschodnich – prosej(í/i), umňej(í/i); obecność charakterystycznego słownictwa, np. zachodnioczeski chlapec, w środkowoczeski kluk, wschodnioczeski hoch.

Ponadto w dialekcie zachodnioczeskim odnotowuje się takie zjawiska jak: obecność w wielu gwarach po spółgłoskach miękkich głoski a w miejscu e: jahla (cz. lit. jehla), čalo (cz. lit. čelo), včala (cz. lit. včela); obecność dyftongu ou̯ w słowach takich jak počet: poučet; w niektórych przypadkach krótkie samogłoski na miejscu długich: pect (cz. lit. péct), nest (cz. lit. nést), krajec (cz. lit. krajíc); obecność grupy chč w miejscu ogólnoczeskiego šť i tř w miejscu stř: chčestí (cz. lit. štěstí), třílet (cz. lit. střílet); forma hdo, hde na miejscu cz. lit. kdo, kde.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Język czeski