Mimo wrogiej w stosunku do zakonników polityki francuskich władz w Rzymie, obraz został dostrzeżony w studiu malarza przy Via delle Quattro Fontane i zakupiony przez siostrę cesarza Karolinę Murat, królową Neapolu, dla ich brata Ludwika Bonapartego. Wersja nowojorska jest pierwszą, którą Granet namalował. W kolejnych latach kolekcjonerzy zamawiali u niego kopie dzieła. Przedstawienie cieszyło się dużą popularnością.
Obraz jest sygnowany i datowany: GRANET | 1815 (na dole, na prawo), F.A.BARRI (pośrodku po prawej, na ościeżnicy). Louis-Napoléon Bonaparte, syn Ludwika Bonapartego, oddał obraz do londyńskiej Christie’s 21 czerwca 1851 roku, ale przed sprzedażą obraz został wycofany. Do 1880 roku w kolekcji Prospera Leopolda Everarda w Paryżu, następnie przekazany do Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku.
Opis obrazu Wraz z przyjaciółmi: Fleurym Richardem i Pierre’em Révoilem Granet dzielił pasję do przedstawiania dawnej architektury i gra świateł. Artysta ukazał chór podczas Nieszporów, dokładnie w czasie śpiewu Magnificat. Do pomieszczenia wpada światło przez okno na tylnej ścianie. Kupujący obraz i zamawiający jego kopie podziwiali realizm detalu i efekt świetlny, który udało się artyście uzyskać.