Ziemik sucholubny (Legnotus picipes) – gatunek pluskwiaka z podrzędu różnoskrzydłych i rodziny ziemikowatych. Zamieszkuje krainę palearktyczną. Żeruje na marzanowatych, głównie na przytuliach.
Taksonomia Gatunek ten po raz pierwszy opisany został w 1807 roku przez Carla Fredrika Falléna pod nazwą Cydnus picipes. Jako lokalizację typową wskazano Szwecję.
Morfologia Pluskwiak o owalnym w zarysie ciele długości od 3 do 4,3 mm. Ubarwienie ma czarne do czarnobrązowego, przy czym przykrywka miewa odcień jaśniejszy niż przedplecze i tarczka. Czułki są ciemnobrązowe, czasem z czarnobrązowymi dwoma ostatnimi członami. Barwa odnóży jest czerwonobrązowa do kasztanowej z brązowymi stopami. Półpokrywy mają na bocznych brzegach przykrywek obrzeżenie barwy żółtobrązowej do brązowej ograniczone tylko do żyłki kostalnej i w związku z tym sięgające do ⅔ długości boku. Głowa jest nachylona ku dołowi, zaopatrzona w silnie wystające poza obrys oczy złożone. Policzki są niewiele dłuższe od nadustka, co odróżnia ten gatunek od ziemika przytuliowego. Tarczka jest szeroka, językowata, szeroko zaokrąglona na wierzchołku.